22/5/2007 - TAPINAKLAR DA DEĞİŞTİ TANRI(LAR) DA
TAPINAKLAR DA DEĞİŞTİ TANRI(LAR) DA
“Sunaklara tükürdüler, tapınaklar da değişti, Tanrı(lar)da… para kadın
siyaset. Kimse koruyamaz artık sevabını.”
Ben bu zahmeti kendime verecek insan değildim. Kaç zamandır gözlerim
yanıyordu. Sabahın köründe ayaklandım. Bir şeyler ters gidecek havadan
belli…Hava buz, hava köpekleri bile dondurur.
Ağzım yüzüm buz kesmiş. Şimdi beni bu soğukta kim adam edecek…bütün ayarım
kaçmış.
Nerden anlattım göz muayenesine gideceğimi. Meğer bütün akrabaların gözünde
bir görmezlik varmış. Herkes kendi ağrısında…
Köpekler gibi pişmanım, bir sefer çıktım yola. Ciğerlerim neredeyse aforoz
edecek beni. Yüzümde hıyar gibi bir ifade… böyle zamanlarda hiç sevmiyorum
kendimi. Bütün ihtimaller ve hava sıfırı gösteriyor.
Hastaneye vardık, o soğukta önümüzde on kişi var. Şu sıra kuyruğu
yokmu…ihtiyarları deviriyor. Beni ne yapacak Allah bilir.
(Sağlık karnesini sıraya bırakıyorlar. İlk gelen en alta bırakıyor sonra
gelen bir üstüne, öyle öyle sıra uzayıp gidiyor. Hemşire geldiğinde bütün
karneleri avuçlayıp ters çeviriyor. En alttaki ilk sıraya geçiyor. Öyle
saçma sapan bir sistem… kağıt, evrak cennetinde elimizde evraklar…yavşamadan
iş yürümüyor.)
...............................
İhtiyarın biri karnelerin yeriyle oynuyor. Ortalık karışıyor, herkes
sırasını korumaya çalışıyor. Yetişiyorum –ki ben bu kadar tahammül sahibi
bir insan olduğumu yeni anlıyorum. Herkes birbirini hizaya sokmaya
çalışıyor.Arıyorum karneler yok, benim karnemle birlikte diğer dört karne de
yok… (akrabalar rahat, her şeyle ben uğraşıyorum.) bir türlü kurtaramıyorum
karneleri, ah! O kadınlar nasıl çirkefleşiyorlar menfaatleri yerine
gelmeyince…ve çirkef kocaları oluyor o kadınların. Aynı anda iki ucu boklu
değnek…
Sunaklara tükürmüşler, tapınaklar da değişmiş Tanrı(lar) da…para, kadın,
siyaset.
( Bir saat önce o kadınların kocalarıyla, her yanı basık bir bekleme
salonunda aynı burundan nefes almışım. Biliyorum nasıl
çirkefleşebileceklerini. Biri Süleyman Demirel’den bahsediyor, biri MHP’nin
siyasi yükselişinden, biri yeni siyasi akımdan…bu boktan muhabbetin
kenarında kalmak için binlerce akrobasi yapıyorum…ama biliyorum bu bok
kokusu bana da bulaşacak... Arada bir adamlardan biri bana dönüp iğrenç bir
şiveyle, “öyle değil mi yiğenim” diyor.)
Allah’ım aklımı koru.
Şimdi dışarıda nasılda çirkefler. Bin kavga buluyorum karneleri. Ama sıraya
sokamıyorum. Öfkem tavanda…hay ben sizin gibi insanların.
Alıyorum karnelerin hepsini. Bağırıyorum sağa sola...deliler gibi.
Kadın-erkek hepsinin façasını bozuyorum. Ama nafile! adamın biri kurbanlık
boğa gibi davranıyor bana. Kocaman pençelerini göğsüme bastırıp diğer tarafa
itiyor beni. Tutuyorum adamın elinden, adam babam yaşında:
Bütün halk galeyana geliyor, hepsi birden üstüme yürüyor. O kadar
kalabalıklar ki şaşırıyorum. Birden tüyleri yolunacak kaz gibi hissediyorum
kendimi.
Bir daha bağırıyorum, bu sefer çok daha şiddetli bağırıyorum. Hepsini
püskürtüyorum. Yine de sıramı koruyamıyorum çok daha gerilerden alabiliyorum
sırayı… hiçbirinin gözü rahatsız değil, hepsinin gözü açık.
İşlerin ters gideceği havadan belliydi...Üstüm başım bok kokusu…biliyordum
üstüme bulaşacağını. Sefil sefil çekiliyorum kenara.Allah’ım ben ne
yapıyorum diyorum içimden.
Sıra bana geliyor kırkdört numara.Allahım! sen aklımı koru... Şimdi ben bu
kalabalığı bozmaz mıyım.
.............................
Hemşire alıyor sağlık(!) karnemi…sigortaya kayıtlı değil diyor. Şimdi ben bu
kadar eziyeti boşuna mı çektim. Gamlı eşşekler gibi anırmak istiyorum.
Neredeyse meydan savaşı verdim. Yanıma aptallığı kar kalıyor. Hay ben böyle
sistemin.
Ama gözlerim hala yanıyor…ağlasam mı anıra anıra eşşekliğime.
HAKİM ÖZGEN
bizleri yazılarıyla yalnız bırakmayan HAKİM kardeşime sevgilerimi gönderiyorum...
|
